Ustawa CLARITY uchwalona, podczas gdy postępuje zakaz bankowego oferowania zysków ze stablecoinów

| cryptobriefing.com
Ustawa CLARITY Act (Digital Asset Market Clarity Act) z trudem przeszła w Senackiej Komisji Bankowości USA 14 maja stosunkiem głosów 15–9, po ostatniej chwili kompromisie dwupartyjnym i siedmiu poprawkach mających utrzymać wahających się senatorów przy projekcie. Dwóch Demokratów złamało linię partyjną, by posunąć ustawę do przodu, pomimo doniesionego oporu ze strony lobbystów powiązanych z sektorem bankowym. Dla traderów kryptowalut kluczową zmianą jest reguła dotycząca zysków ze stablecoinów w CLARITY Act. Zakazane są pasywne dochody ze stablecoinów: emitenci nie mogą płacić nagród przypominających odsetki tylko za trzymanie tokenów. Zamiast tego projekt pozwala na nagrody oparte na transakcjach i aktywności, więc użytkownicy nadal mogliby zarabiać, używając stablecoinów w handlu lub w aktywności on-chain. Kolejna przeszkoda dla projektu pozostaje wysoka. Cały Senat potrzebuje 60 głosów, by pokonać filibuster, a odmowa senatora Marka Warnera wsparcia postępu osłabia impet. Jeśli zostanie uchwalona, CLARITY Act przesunie też USA w kierunku bardziej kompleksowego federalnego ramienia do klasyfikacji aktywów cyfrowych, mając na celu zmniejszenie tarć jurysdykcyjnych między SEC a CFTC. W krótkim terminie traderzy powinni spodziewać się zmienności wokół produktów stablecoin generujących zyski, ponieważ emitenci mogą być zmuszeni do restrukturyzacji z modeli przypominających odsetki na zgodne z prawem zachęty oparte na aktywności — lub wycofania niektórych ofert.
Neutral
Pomimo kluczowego zwycięstwa proceduralnego (15-9 w Komisji Bankowości) i wyraźnego kierunku w sprawie zakazu zysków z stablecoinów, wpływ na cenę konkretnych kryptowalut będzie prawdopodobnie mieszany. Zmiana reguły dotyczy głównie produktów stablecoin generujących zysk i modeli biznesowych emitentów, co może wywołać krótkoterminową niepewność, ale cały Senat wciąż stoi przed progiem filibustra wymaganego 60 głosami. To sprawia, że prawdopodobieństwo wyniku jest niepewne, ograniczając trwałe przeszacowanie w górę lub w dół. W dłuższej perspektywie bardziej zdefiniowane ramy federalne mogą zmniejszyć niejasności regulacyjne, ale to timing pozostaje dominującym czynnikiem.