Popyt na stablecoiny może wywierać presję na lokalne waluty

Badanie Banku Korei wykazało, że popyt na stablecoiny może wywierać presję na lokalne waluty, gdy giełdy oferują bezpośrednie pary handlowe między walutami fiducjarnymi a stablecoinami powiązanymi z dolarem. Wyniki pokazują, że o tym, czy popyt pozostanie premią na rynku kryptowalut, czy przekształci się w presję na rynku walutowym, decyduje przede wszystkim infrastruktura rynku, a nie samo upowszechnienie stablecoinów. Po wprowadzeniu bezpośrednich par z walutami fiducjarnymi premie stablecoinów spadły o około 0,33–0,38 punktu procentowego, ponieważ poprawiły się arbitraż i płynność. Animatorzy rynku sprzedający stablecoiny za lokalną walutę mogą jednak później sprzedawać tę walutę i kupować dolary w celu zabezpieczenia, tworząc presję na jej osłabienie. Won południowokoreański nie wykazał w badanym okresie statystycznie istotnego wpływu na kurs walutowy, ponieważ Binance nie oferował bezpośredniej pary wona ze stablecoinem powiązanym z dolarem. Popyt w Korei przejawiał się głównie w postaci wyższych premii stablecoinów. Odrębne badanie Banku Rozrachunków Międzynarodowych wykazało, że wzrost napływu netto stablecoinów o 1% wiązał się z odchyleniem od parytetu stablecoin–rynek walutowy większym o około 40 punktów bazowych oraz z osłabieniem lokalnej waluty o około 5 punktów bazowych. Ponad 70% skumulowanego napływu netto w latach 2021–2025 pochodziło z walut innych niż dolar. Dla traderów kryptowalutowych kluczowymi wskaźnikami są kanały wejścia z walut fiducjarnych, dostęp do giełd, płynność stablecoinów i premie regionalne. Bezpośrednie pary handlowe mogą zmniejszać różnice cenowe, ale jednocześnie zwiększać powiązania między przepływami stablecoinów, rynkami walutowymi i zmiennością rynków wschodzących. Wyniki nie dowodzą, że stablecoiny zawsze osłabiają waluty krajowe, lecz wskazują na rosnące ryzyko regulacyjne i walutowe wraz z rozwojem ich wykorzystania.