Ostateczna regulacja ustawy GENIUS na nowo określa standardy rezerw i rentowności stablecoinów
Ostateczna regulacja OCC dotycząca GENIUS Act zachowuje oparte na zasadach podejście do zarządzania rezerwami stablecoinów, ale wprowadza obowiązkowy wymóg utrzymywania co najmniej 5% środków w wyznaczonych funduszach dostępnych od ręki. Znosi proponowane limity: 30% płynności na pięć dni oraz 20-dniowy ważony średni termin zapadalności, a jednocześnie wymaga testów warunków skrajnych i dodatkowych rezerw, gdy jest to konieczne. Samo spełnienie minimów liczbowych nie wystarczy do wypełnienia wszystkich obowiązków związanych z zarządzaniem rezerwami.
Regulacja utrzymuje wymóg minimalnego kapitału w wysokości 5 mln USD dla emitentów stablecoinów płatniczych, również w trakcie bieżącej działalności. Zachowuje także zakaz wynikający z GENIUS Act, który zabrania emitentom wypłacania posiadaczom odsetek lub zysków wyłącznie za posiadanie, używanie lub przechowywanie stablecoinów. OCC będzie oceniać, indywidualnie dla każdego przypadku, programy nagród realizowane z udziałem podmiotów powiązanych i stron trzecich; kierowanie płatności przez pośrednika nie pozwala automatycznie obejść zakazu.
Wymogi te mają znaczenie dla emitentów takich jak USDC i USDT, a także dla Open USD. Ujawnione przez Circle informacje o rezerwach USDC i praktyki sprawozdawcze mogą wspierać zgodność z przepisami, ale zatwierdzony przez OCC krajowy bank powierniczy Circle jest odrębną działalnością i sam w sobie nie przyznaje USDC licencji na emisję na podstawie GENIUS Act.
Neutral
Ostateczna regulacja w ramach GENIUS Act to przede wszystkim zmiana dotycząca zgodności z przepisami i struktury rynku, dlatego jej bezpośredni wpływ na rynek będzie prawdopodobnie neutralny, a nie powszechnie wzrostowy lub spadkowy. Minimalny poziom 5% łatwo dostępnych rezerw jest mniej restrykcyjny niż zaproponowany w projekcie próg 10% stanowiący bezpieczną przystań, a rezygnacja z proponowanych pięciodniowych limitów płynności i zapadalności daje emitentom większą elastyczność. Jednak regularne testy warunków skrajnych, możliwe dodatkowe bufory rezerwowe, minimalne wymogi kapitałowe oraz kontrola programów oferujących zysk zwiększają koszty operacyjne i związane z przestrzeganiem przepisów.
W krótkim okresie traderzy mogą śledzić komunikaty emitentów, wnioski składane organom regulacyjnym oraz zmiany w strukturze rezerw. Wszelkie oznaki, że duży emitent nie jest w stanie spełnić wymogów albo że trzeba zmienić program nagród, mogą na krótko wpłynąć na płynność jego stablecoina, zaufanie do utrzymania jego kursu lub pary handlowe. Z kolei jasne plany zapewnienia zgodności mogą uspokoić rynki, choć sama regulacja nie gwarantuje zatwierdzenia emisji ani nie eliminuje ryzyka utraty powiązania kursowego.
W dłuższej perspektywie jaśniejsze ramy federalne mogą wzmocnić zaufanie do stablecoinów zgodnych z przepisami i wspierać ich wykorzystanie przez instytucje. Jednocześnie wyższe koszty zgodności mogą sprzyjać większym, dobrze dokapitalizowanym emitentom i zmienić układ konkurencji. Podobne doprecyzowania regulacyjne często wywoływały reakcje dotyczące konkretnych emitentów, a nie szerokie zmiany cen kryptowalut. Dlatego traderzy powinni obserwować stabilność kursu USDC i USDT, ujawniane informacje o rezerwach, płynność na giełdach oraz postępy w uzyskiwaniu licencji przez emitentów, zamiast zakładać jednokierunkowy wpływ na cały rynek.