Przekazy pieniężne w stablecoinach obniżają koszty, ale ich niezawodność jest różna
Przekazy pieniężne z wykorzystaniem stablecoinów mogą przynieść znaczne oszczędności, ale koszty i niezawodność wypłat różnią się w zależności od trasy. W raporcie Borderless.xyz za III kwartał 2026 r. mediana kosztów wynosi 1%, wobec światowej średniej Banku Światowego wynoszącej 6,36% w III kwartale 2025 r. Oznacza to opłatę w wysokości około 2 USD zamiast 12,72 USD przy przelewie na 200 USD — szacunkową różnicę rzędu 84%. Porównanie obejmuje różne okresy i zestawia medianę ze średnią, nie dowodzi więc, że każdy korytarz jest tańszy w takim samym stopniu.
Raport podaje, że koszty przekazów ze stablecoinami wynoszą 2,9% w Afryce Subsaharyjskiej i 1,25% w Ameryce Łacińskiej. Odsetek zrealizowanych wypłat wahał się od 73% w kostarykańskiej sieci SINPE do 98,6% w meksykańskiej sieci SPEI. Niektóre lokalne wypłaty trwały od dwóch do trzech minut, podczas gdy tradycyjne przelewy SWIFT zazwyczaj zajmują około jednego dnia roboczego. Szybkość nie gwarantuje jednak niezawodnego zakończenia transakcji.
W przypadku płatności firmowej o wartości 10 000 euro w strefie euro najniższy odnotowany koszt transferu stablecoinów wyniósł 26 USD, w porównaniu z szacunkowymi 135–150 USD za tradycyjny przelew bankowy. Odrębne testy korporacyjne obejmowały rozliczenia w USDT między oddziałami Hyundaia w USA i Meksyku oraz pilotaż USDC prowadzony przez Lloyds i Visa. Wyniki te uzupełniają oznaki rosnącej aktywności płatniczej z użyciem stablecoinów, a także prognozę Standard Chartered, że rynek stablecoinów może osiągnąć wartość 2 bln USD do 2030 r. Wskazują na potencjalne korzyści pod względem kosztów i szybkości, ale opłaty dostawców, lokalne sieci oraz odsetek zrealizowanych płatności nadal mają znaczenie. Raport świadczy o wdrażaniu płatności, a nie stanowi bezpośredniego katalizatora cen USDT lub USDC.
Neutral
Raport wskazuje na rosnącą przydatność stablecoinów w płatnościach transgranicznych, które mogą wiązać się z niższymi opłatami i szybszym rozliczeniem niż tradycyjne przelewy. Może to sprzyjać szerszemu wykorzystywaniu USDT i USDC jako instrumentów płatniczych w dłuższej perspektywie. Ustalenia nie wskazują jednak na bezpośrednią zmianę popytu na którykolwiek z tych tokenów jako aktywo będące przedmiotem obrotu, a stablecoiny są zazwyczaj projektowane tak, by utrzymywać wartość względem walut fiducjarnych, a nie zyskiwać na wartości. Różnice w kosztach poszczególnych tras oraz odsetku pomyślnie zrealizowanych wypłat również osłabiają wymowę sygnału adopcji. W krótkim okresie raport raczej nie będzie istotnym katalizatorem cenowym dla USDT ani USDC; w dłuższej perspektywie szersze wykorzystanie ich w płatnościach może umocnić ich rolę na rynkach kryptowalut, niekoniecznie wpływając na stabilność ich cen. Oczekiwany wpływ na ceny wymienionych tokenów jest zatem neutralny.